"မူး+ရစ္ အဖြဲ႔"

က်ေနာ္တို႔အဖြဲ႔က လူညီတယ္
လူေတြက မူးေနရင္ ခပ္တည္တည္နဲ႔ ရစ္တာရယ္...

တစ္ရက္ ပင္နင္ဆူလာက အသုပ္ဆိုင္မွာ သူငယ္ခ်င္းသံုးေယာက္ ခပ္ေထြေထြနဲ႔ အသုပ္သြားစားၾကတယ္။

လူတန္းအရွည္ၾကီးကုိ ေစာင့္ရေတာ့ စိတ္ကမရွည္ခ်င္ခ်င္...
သုပ္ေပးတ့ဲ အမၾကီးခမ်ာလည္း ေခါင္းကုိ မေဖာ္ႏိုင္...
လက္က ဇယ္စက္သလို တရစပ္လႈပ္ရွားရင္း ျပာယာခပ္ေနတာ...

ကဲ...
ကုိယ္တို႔အလွည့္ေရာက္ျပီ
ေရွ႕က အဘ(စန္းေမာင္ေမာင္) ကုိေမးတယ္... ...
"ေမာင္ေလး ဘာစား"
"အစံုသုပ္ အမ"
"ေအး... ေအး"... ဆိုျပီး အစံုသုပ္ကုိ ခပ္ျမန္ျမန္သုပ္ေနတယ္။
သုပ္ေနရင္းလွမ္းေမးတယ္... ...
"ေမာင္ေလး... .... .... နံနံပင္ စားလား"
"ဟုတ္က့ဲ အမ.... .... ဘတ္... ...မစားဘူးဗ်"

(ဟုတ္က့ဲဆိုတာက အဘရဲ႕ ေျဖသံ... ဖတ္ဆိုတာက နံနံပင္ကုိ အသုပ္ထဲ ထည့္လိုက္သံ... မစားဘူးဆိုတာက အဘရဲ႕ ဆက္တိုက္ေျပာသံ)
စကၠန္႔ပုိင္းအတြင္းမွာ အျဖစ္အပ်က္ေတြက ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ၾကီး ျဖစ္သြားတယ္... ...

"ဟင္.... မင္းက ဘာၾကီးတုန္း၊ ဟုတ္က့ဲလည္း ေျပာေသး... မစားဘူးလည္း ေျပာေသး"
"ငင္... ဟုတ္က့ဲဆိုတာက ေမာင္ေလးလို႔ ေခၚတာကုိ ထူးတာ၊ မစားဘူးဆိုတာက နံနံပင္ကုိ ေျပာတာ"
"သိဘူးေအ... ငါက ဟုတ္က့ဲဆိုေတာ့ စားတယ္မွတ္လို႔ ထည့္လိုက္မိျပီ"
"ျမန္ထွာဗ်ာ"

ဒီတခါ လူေျပာင္ ေမာင္ကရင္အလွည့္... ...
"ေမာင္ေလး ကေရာ?"
"က်ေနာ္က ေမာင္ေဇာ္ထက္ပါ"
"ဟ့ဲ... ဘာစားမွာလဲ ေမးတာ"
"ေၾကးအိုး... ေၾကးအိုးစားမွာ"
"ဘာနဲ႔ စားမလဲ"
"ပန္းကန္နဲ႔"
"ဘာာာာ... ၾကက္သားနဲ႔လား ဝက္သားနဲ႔လား ေမးတာဟ့ဲ"
"ငိ ငိ... ဝက္သားနဲ႔"
"ဒီမွာ စားမွာလား"
"ဟင့္အင္း... ဟိုနားသြားျပီး သြန္ပစ္မွာ"
"ဘာာာာ... ဒီမွာ စားမွာလား၊ အိမ္ကုိ ပါဆယ္ထုပ္မလား ေမးတာ"
"ငီး... စားမွာ စားမွာ"
"အလုပ္ရႈပ္ရတ့့ဲ ၾကားထဲ လာေနာက္ေနတယ္"
"ဟိ..."

ဒီတခါ ကုိယ့္အလွည့္... ...
"မင္းကေရာ ဘာစားမွာလဲ"
အမယ္... ေရွ႕ႏွစ္ေကာင္နဲ႔ ခံထားရေတာ့ ကုိယ့္ကုိ မ်က္ႏွာထားတင္းတင္းၾကီးနဲ႔ လာလုပ္ေနတယ္။
မ်က္ႏွာေသေလးနဲ႔ ေျဖမွ... ...
"ဟုိ... အေၾကာ္သုပ္ရလား ငင္"
"ရဒယ္..."
"ေနာက္ပီး... ရခိုင္မုန္႔တီေကာရလား ငင္"
"ရဒယ္..."
"အာ့ဆို ... နန္းၾကီးသုပ္တစ္ပြဲေပး"
"ငင္... ဒါ ဘာသေဘာလား၊ ေမးတာတျခား မွာတာတျခား"
"ဂ်ာ... အမၾကီးတို႔ဆိုင္က ကုိယ္ၾကိဳက္တာ မွာစားခြင့္ မရိွဘူးလားငင္"
"ရိွဒယ္... ရိွဒယ္"

ေဆာင့္ေဆာင့္နဲ႔ နန္းၾကီးသုပ္ေတာ့ သုပ္ေနဘီ
ထည့္ခ်င္ရာေတြ ပစ္ပ်က္ထည့္ေနတာ အင္း နန္းၾကီးသုပ္ကေတာ့ ေကာင္းအံုးေတာ့မွာဘဲ... ...
အဲဒီမွာ သူက လွမ္းေမးတယ္... ...
"ခ်ဥ္ငံစပ္လား ေျပာ"
"ဟိုေလ... ပဲမုန္႔ မထည့္ဘူး"
"ဘာာာာ ရူးေနလား၊ နန္းၾကီးသုပ္က ပဲမုန္႔မထည့္လို႔ ဘယ္ေကာင္းမလဲ"
"ဒါဆို... ငံျပာရည္ မထည့္ဘူးဗ်ာ"
"ဘာာာာ... ရူးေနလား၊ နန္းၾကီးသုပ္ရဲ႕ အသက္က ငံျပာရည္ဟ့ဲ"
"ဒါဆို မုန္႔ဖတ္ေတြ မထည့္နဲ႔ဗ်ာ... အဲဒီ အဖတ္ တုတ္တုတ္ၾကီးေတြက တီေကာင္နဲ႔ တူလို႔"
"ငင္... မင္း... မင္း... င့ါဆိုင္ကုိ လာပိတ္ခိုင္းေနလား"
"ကုိယ္မၾကိဳက္တာကုိ မစားဘဲ ေနလို႔မရဘူးလားငင္"
"ရဒယ္... ရဒယ္"

ဒါနဲ႔ ပိုက္ဆံရွင္းဖို႔ ေမာင္ကရင္ကေမးတယ္... ...
"ဘယ္ေလာက္က်လဲဗ်"
"၃၅ က်ပ္"
"ငင္... ဂိ ဂိ ဂိ"
ေမာင္ကရင္က ေျခတဘက္ဆြဲ လက္တဘက္ကပ္ျပီး အာရြဲ႔ရင္းနဲ႔ ဂိ ဂိ လို႔ ေအာ္တယ္
အဘက အိတ္ထဲက ရူေဆးနဲ႔ ေမာင္ကရင္ ႏွာေခါင္းေတ့ေပးတယ္...
ကုိယ္က ေမာင္ကရင္ရဲ႕ ေျခမကုိ လွန္ခ်ဳိးေပးလိုက္တယ္... ...

အထဲက အလန္႔တၾကားလွမ္းေမးတယ္... ....
"ဟ့ဲ... ဟ့ဲ.... အဲ့ေကာင္ေလး ဝက္ရူးျပန္တာလား"
"မဟုတ္ဘူး... ခညားဆိုင္က ေစ်းႏႈန္းၾကားျပီး တက္သြားတာ"
"ဒါဆို... မန္ကလာရြက္ရႈ မန္ကလာရြက္ရႈ.. အဲေလ ဟုတ္ေပါင္ နင္တို႔ နင္တို႔ င့ါကုိ လာေျပာင္ေနၾကတာ ငါသိတယ္... ဟ့ဲ ေနာက္က ကေလးမေတြ လာစမ္း၊ ရဲ ဖုန္းဆက္စမ္း"

လာေဟ့ ေဟ့ေရာင္ေတြ ေျပးၾကစို႔
အေျခမေနမေကာင္းဘူး....

ေနာက္ကေန ေမတၱာပုိ႔သံေလး ၾကားလိုက္ရေသး... ...
"မတာေဒ... အသုဘေဒ... ေတခ်င္းဇိုးေဒ... သူမ်ား အလုပ္ရႈပ္ေနပါတယ္ဆိုမွ"

[ေနာက္တာပါဂ်ာ... အျဖစ္မွန္ မဟုတ္ပါဘူး]

သန္၄ကုိ-ေပါက္ကရ ေရးသည္။
https://www.facebook.com/thanlayko