..လြမ္းလို႔ေပ်ာ္ပါရေစ..

ရိပ္ဝဲလည္ခန္းထဲ..

အေမွာင္ထဲ၌

စမ္းတဝါးဝါးစမ္း

ေၾသာ္..

သူ မရွိျပီ....။

လက္တင္နဖူး

သက္ျပင္းေငြ႔ဝဲ..

ေျခသံအၾကား..

ထင္ေယာင္မွား၍

သူမ်ားလာကြယ္...။

ပူေႏြးေငြ႔ရွိန္

မျပယ္သက္ေသး

သည္ကုိယ္ေငြ႕ေလး

ကုိယ္ရဲ႕နေဘး

ေတြးဆလို႕ေငး

ေၾသာ္..

သူ မရွိျပီ...။

ပင္ယံခတ္ခ်ဳိး
သဇင္မ်ဳိးမဟုတ္..

ေနာက္က်ေပါတ္ပန္း

သူ မနမ္းသာ၍

ပန္ပါေစလည္း

မေျပာသာ..

ေၾသာ္..

ပန္းကမၻာမွာ စံေသာသခင္။

ေခၚခ်င္ပါလ်တ္

အေခၚခတ္ခတ္.

သြားခ်င္ပါလ်တ္

အေရာက္ခတ္

လာပါရေစ..

မဆုိေသာနူတ္ခမ္း

စုိ႔ကာအစ္ကြဲ

ရင္ထဲစုိင္ထည္႔

သူမ အမည္မွတ္နဲ႔

အထပ္ထပ္အခါခါလည္း

လြမ္းမိပါသည္။

ၾကင္သူသက္ထား

ငဲ႔ညာသနားဖို႕

ကုိယ္႔အားမဆိုသာ

သူသာ ေပ်ာ္ရင္

ကုိယ္လည္းေပ်ာ္သည္

သူသာ ဝမ္းနည္း

ကုိယ္လည္း ငုိခ်င္မိသည္..။

ေမွ်ာ္လည္း တိတ္တခိုး..

လြမ္းလည္း ၾကိတ္ပိုး..

သူလည္း မသိ..

သူလည္းမၾကား..

သူလည္းမျမင္..

သူလည္း မခင္..

ဒီရင္မွာ အျဖစ္႔..

သခင္သာ ျပန္ခ်စ္မွ

ေပ်ာ္ရမွာပါ..................

...................။