အျမင္...
မုန္႔ဟင္းခါးသည္ နဲ႔ အေၾကာ္သည္
က်ေနာ္သြားခဲ့တဲ့ ျမိဳ႔ေလးတစ္ျမိဳက အျဖစ္အပ်က္ေလးတစ္ခုပါ။ ျမိဳ႔နယ္ေစ်းေလးမွာ ေစ်းဆိုင္ေလးႏွစ္ဆိုင္ ကပ္လ်က္ရွိပါတယ္။ တစ္ဆိုင္က မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ တစ္ဆိုင္က အေၾကာ္ဆိုင္ပါ။
မုန္႔ဟင္းခါးကလည္း ျမိဳ႔မွာအေကာင္းဆံုးျဖစ္သလို အေၾကာ္ကလည္း အမိ်ဳးအစား စံုလင္လွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ျဖစ္ေနတာက မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္က လက္မလည္ေအာင္ ေရာင္းရသေလာက္ အေၾကာ္ဆိုင္က အရင္းေက်ေအာင္ မနည္းေရာင္းေနရတာပါ။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အဲ့ဒီ့ မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ရွင္နဲ႔ အေၾကာ္ဆိုင္ရွင္တို႔ဟာ ၾကည့္လို႔မရေအာင္ မုန္းေနၾကတာပါဘဲ။ ဘယ္က ဘယ္လို စျပီးမုန္းၾကလဲေတာ့ မသိေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သိတာက မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ရဲ႔ခုန္မွာထိုင္ရင္ အေၾကာ္မွာလို႔မရသလို အေၾကာ္ဆိုင္မွာထိုင္ရင္ မုန္႔ဟင္းခါး မွာစားလို႔ မရပါဘူး။ လာမခ်ေပးပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ မေက်နပ္ၾကတဲ့အဆံုးမွာ အေၾကာ္ဆိုင္ရွင္က မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ကို ညအခ်ိန္ မီးရွိဳ႔ရင္း တစ္ေစ်းလံုး မီးထဲပါသြားပါတယ္။
ေရခဲမုန္႔သည္ နဲ႔ ေ၀ဖာသည္
တခါတုန္းက အေမရိကန္ႏိုင္ငံက ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ ေရခဲမုန္႔ေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေလးနဲ႔ ေ၀ဖာေရာင္းတဲ့ဆိုင္ေလးႏွစ္ဆိုင္ ကပ္လွ်က္ရွိပါတယ္။ ေႏြရာသီမို႔ ေရခဲမုန္႔ဆိုင္ေလးက လက္မလည္ေအာင္ေရာင္းရေပမယ့္ ေ၀ဖာဆိုင္ေလးကေတာ့ အရင္းေက်ေအာင္ မနည္းေရာင္းေနရပါတယ္။ တေန႔ေတာ့ ေ၀ဖာသည္က ေရခဲမုန္႔သည္ကို လာေျပာပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းရယ္.. မင္းေရာင္းတဲ့ေရခဲမုန္႔ေတြနဲ႔အတူ..ငါ့ရဲ႔ ေ၀ဖာေလးပါ ေရာျပီးေရာင္းေပးပါတဲ့။ ေ၀ဖာကို လိုခ်င္တဲ့ပံုစံျဖစ္ေအာင္၊ လွပေအာင္၊ စားခ်င္စဖြယ္ ပိုျဖစ္ေအာင္ သူလုပ္ေပးပါမယ္.. လို႔ေျပာပါတယ္။ ေရခဲမုန္႔သည္ကလည္း ေလ်ာေလ်ာရွဴရွဴဘဲ လက္ခံခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီ့အခ်ိန္က စလို႔ က်ေနာ္တို႔ ယခုစားေနၾကတဲ့ ကေတာ့ပံုေ၀ဖာထဲမွာ ေရခဲမုန္႔ေအးေအးေလးေတြ ေပၚလာေတာ့တာပါဘဲ...
က်ေနာ္ဖတ္ဖူးတဲ့ ပံုျပင္ေလးနဲ႔ ေတြ႔ဖူးတဲ့အေတြ႔အၾကံဳေလးကို ႏွိဳင္းယွဥ္ၾကည့္တာပါ.. က်ေနာ္တို႔ ဘာေတြ မွားေနသလဲ.. ဘာေတြ ျပင္ဖို႔ လိုအပ္ေနသလဲဆိုတာေလးေတြ စဥ္းစားရင္း... ပံုျပင္ေလးကို "အျမင္" လုိ႔ ေခါင္းစဥ္ေပးလိုက္ပါတယ္...
No comments:
Post a Comment